Jefke

Jefke heeft het gedaan…

 

Jefke is onze huiskabouter.
Hij woonde tot 21 september 2014 in onze garage. Tot die datum had hij zich nog nooit lijfelijk aan ons vertoond.
Toch wisten we dat hij er was. Omdat hij te pas en te onpas stiekem ons huisje binnen sloop en speelgoed uit de kast haalde zonder op te ruimen. Of snoepjes uit de kast nam en wikkeltjes achter liet. Of de laatste cup-cake opat. Of heel veel kruimels op de grond rondstrooide. Of schoenen verplaatste die we dan niet meer terugvonden. Of de nietmachine van mama verstopte. Of vuile kousen uit de wasmand gooide. Of met zijn modderlaarsjes door de keuken liep…
Kortom, een kapoen van de bovenste plank.
Wat er ook wel eens verkeerd liep in huis… Jefke had het gedaan!
Maar op 21 september ll. haalde Jefke een ongeziene stunt uit. Hij kroop in een doosje van B-Post en verzond zichzelf als verjaardagscadeau.
Eindelijk kregen we hem te zien. De vreugde die dat bracht was overweldigend…
Tot…
Jefke enkele uren later, op sleeptouw genomen door 2 kleine mensenvriendjes, zijn porseleinen beentjes brak. Tranen met tuiten! Jefke, net vers uit de brievenbus, pas warm in ons midden onthaald, al getekend voor het leven…
Gelukkig bracht secondelijm soelaas. Vakkundig werd Jefke opgelapt.
Maar helemaal dezelfde zou hij toch nooit meer worden.
Naar de garage werd hij als mindervalide niet meer verbannen. Dat vonden we onverantwoord. Daar ligt te veel rommel waar hij makkelijk weer zijn beentjes kan breken. En de dagelijkse tocht van de garage over het grind naar huis … niet ideaal. Daarom mag hij voortaan in de keuken verblijven.
Hij kreeg een plaatsje bij het raam en het gezelschap van wat ‘andere natuurproducten’ zodat hij zich toch volwaardig kabouter kan voelen in onze keuken.
Van het tablet springen kan hij door zijn zwakke beentjes niet meer. Hij haalt dan ook een pak minder kattenkwaad uit. Klein én groot dienen dus voortaan zelf op te draaien voor alles wat rondslingert, verloren werd gelegd, niet werd opgeruimd,…
En Jefke, die heeft een nieuwe functie toebedeeld gekregen. Omdat een klein huisgenootje bang is voor ‘de stoute boeven’, houdt Jefke hier voortaan de wacht!
Hij houdt een oogje in het zeil wanneer we op stap gaan, als we slapen of op school zitten. De boeven weten dat, daarom komen ze niet bij ons langs. En wordt er toch een boef gespot: dan belt Jefke de politie! Of hij roept zijn kaboutervrienden en dan doen ze de boeven struikelen. Of hij roept de wolf van Roodkapje uit het bos, die jaagt hen dan weg.
Weer een probleem opgelost!
Jefke, onze vriend.

 

 

Appelsienen

Appelsientjes

 

Rood of geel of fel oranje
Rond met putjes zonder franje
Ik pel je jas en eet je partjes
Snij je stuk in mooie kwartjes
Maar middendoor snij ik je pas
Als ik je sap wil in mijn glas
Eerst even fruitpers aan de kant
Bewondering voor jouw binnenkant
Zo overlangs is jouw structuur
Een écht wonder der natuur
Maar hoe hard ik ook geniet
Veel medelijden heb ik niet
Ik pers je toch genadeloos uit
Dat is het lot van sappig fruit
Het smaakt zo’n glaasje vitamientjes
Appelsientjes, appelsientjes

 

 

Poppenkast

Er was eens …

 

… een mamzelleke met te veel fantasie …
 
Dag en nacht ontstonden in haar hoofd gekke ideeën, pientere ontwerpen , vrolijke versjes en grappige, soms pareltjes van verhalen.
Ze moest daar helemaal niets voor doen. Als een trein regen haar hersens alles wat ze zag, hoorde en las met veel fantasie aan elkaar.
Zo’n drie decennia lang kon enkel zij genieten van die ongecontroleerde productie van haar brein.
Tot ze op een dag … de tijd en zin vond de leukste hersenspinsels neer te pennen. Helemaal naar eigen goeddunken, helemaal in haar eigen stijl.

 

En dat is waar U hier van kan gaan meegenieten.
Doe geen moeite enige logica of vaste werkwijze te vinden in mijn aanpak of stijl, die is er niet. Wat verschijnt, verschijnt. Dat is gewoon … Liesbeth.
Werkelijk alles kan mij inspireren. Van een leeg botervlootje, een vliegenscheetje over een schilderij, prachtige opera tot een stevig onderbouwde wiskundige theorie … Als het maar één van mijn vele snaren raakt. Dan schiet mijn bovenkamer uit de startblokken en probeer ik te volgen.
Aangezien hier 2 dartele jonge kuikens in huis rondhuppelen raak ik misschien iets vaker dan gemiddeld geïnspireerd door alles wat het jonge volkje aanbelangt. Dat heeft tot gevolg dat ik soms in rijmwoorden denk, maar is verder volkomen normaal en onschadelijk voor de volwassen lezer.
Zo heb ik gisteren met mijn zoontje appelsienen geperst. Plots werd ik gegrepen door de innerlijke schoonheid van de vrucht in kwestie. Dat moest ik dan dringend even vastleggen op de gevoelige plaat en een versje ‘popte-up’. Zoiets deel ik dan graag.
Maar ook aan de drang gewoon een dagelijkse anekdote of voorleesverhaaltje neer te pennen geef ik gewoon toe.
En soms blijft het niet bij neerpennen alleen … maar geef ik ook gevolg aan andere geniale creatieve ingevingen!
Om foto’s te nemen van onze poppenkastpoppen bijvoorbeeld.
Dan stort ik mij eerst op de duploblokken om torentjes te maken en die vervolgens onder de poppen te stoppen zodat ze blijven rechtstaan…
Ik weet niet of dit nog gezond is, maar voorlopig ondervind ik toch weinig hinder van deze afwijking.
Enfin, voor al wie het lezen wil: geniet ervan!
En voor wie het maar niets vindt: geniet dan van iets anders!